ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ ΒΡΟΧΗ

Άρχισε το ξημέρωμα βροχή

δυνατή, οργισμένη

με ήχο οξύ

Αστράφτει, βροντά απανωτά

Μεσ' την κάμαρη

πυκνή λάσπη η σιωπή

Άπλωσα το χέρι

έλειπες εσύ

Τα πάντα κενά

Μόνο κάτι απονενοημένες στάλες

γδέρνουν το τζάμι απαιτητικά

Κι η μοναξιά πάνω στο κρεβάτι

απογυμνωμένη

αρνείται να συνεργαστεί πεισματικά...

Αλίκη Πέϊκου