Οι Ποιητές...

Άπειρες,άγρυπνες και άσωτες βασανιστικές νύχτες...

Οι εργασίες σας, στα αξημέρωτα βράδια, στο κυνήγι των σκέψεων και λέξεων.

Ψάχνετε επίμονα στα λεξικά του νου με ώρες μία, μία τις λέξεις...

Εκείνες τις βγαλμένες από τα πελάγη της ομορφιάς,τις ζωντανές που οποίος τις διαβάσει δονήται...

Τις μεστές λέξεις που αγγίζουν την ψυχή, που αφήνουν ανεξήτιλες συγκινήσεις και γλυκές ανατριχίλες.

Κάθεστε ψαρεύοντας στους

ουρανούς της φαντασίας ένα όμορφο συννεφάκι που θα είναι γεμάτο ίριδες αρεσκείας.

Να πάρετε από τη γη ένα βλαστάρι λέξεων και να το μετατρέψετε σε καρποφόρο δέντρο θρύλων.

Να κλέψετε από το σύμπαν μία άσβεστη σπάνια φράση που λάμπει αιώνια...

Με μια αγκαλιά σας να αγκαλιάσετε τους ανθρώπους και χώρους...

Πασπατεύετε τις ακτές του Κόσμου να βρείτε την αίγλη μεταδοτικών κυμάτων ομορφιάς, ανθρωπιάς, αρετής.

Ό,τι πιο ωραίο φωλιάζει στις ψυχή σας προσπαθείτε να το φωτίσετε όσο πιο λαμπρά για μας λούζει η συγκίνηση.

Για εσάς δεν υπάρχουν ασήμαντα πράγματα...

Στην ψυχή σας φωτίζει διαρκώς ο φάρος της ανακάλυψης, περιέργειας..

Άσωτες άγρυπνες νύχτες..

Σιωπές κραυγαλέες που σαν ωριμάζουν ,ανθίζουν σαν περιβόλια,ηχούν σαν μελωδίες. .

Δεν φοβάστε να ανοίξετε εκείνη την πόρτα που οδηγεί στην τρέλα...

Αυτά τα πλάσματα των άγρυπνων νυχτών,αυτές οι ώριμες σιωπές που τριβελίζουν όταν βγαίνουν έξω κάνουν τόσο τρομερό θόρυβο και πάταγο όσο δεν μπορεί να κάνει ένας θόλος αστέρων..

Λευτέρης Σιώμος 🌹