Νοσταλγία 🌹

Το νερό κυλάει ήρεμα

στο μικρό ρυάκι.

Σιγοτραγουδάει χαρούμενο,

πιάνοντας κουβεντούλα

με τα φυτά της όχθης,

μα πριν καλά καλά γνωριστούν

έχει κυλήσει πιο κάτω.

Ξεμυαλίστηκε με τα χρώματα

ενός λουλουδιού,

με την υπέροχη μυρωδιά του.

Ίσα που πρόλαβε

να το χαϊδέψει γλυκά

κι είχε ήδη φύγει.

Μια φευγαλέα ματιά προς τα πίσω

πριν χαθεί στη στροφή.

Η μοίρα του είναι

να μην μένει πουθενά,

να ροβολάει χωρίς σταματημό.

Και όλο νοσταλγεί τις στιγμές

που δεν πρόλαβε να απολαύσει.

Και κάποιες φορές

το τραγούδι του,

αλλάζει ρυθμό.

Γίνεται έντονο,

θυμωμένο,

παραπονιάρικο.

Νίκη Μαντζαβίνου 🌹