Ναι φοβάμαι το ομολογώ!

Φοβάμαι όλους εκείνους

με τα πλατιά υποκριτικά

χαμόγελα χωρίς καμία

σύσπαση συναισθήματος

στο πρόσωπό τους.

Φοβάμαι τα παχιά τους λόγια,

τα όμορφα, τα παραπλανητικά,

που ωθούν την ψυχή σε εκστρατείες της ζωής,

αλλά με την ίδια ευκολία

αφαιρούν την αρματωσιά σου

σαν νιώσουν πως έχεις διαφορετικό προορισμό

από τον στόχο τους!

Φοβάμαι εκείνες τις χειραψίες, τις χλιαρές, τις άψυχες, τις τυπικές, που η αδιαφορία είναι εμφανής, αναζητούν πρώτα διερευνητικά την ωφελιμιστική σου παρουσία στην ζωή τους, και σαν διαπιστώνουν πως κάπου χρήσιμος τους είσαι, επανέρχονται απροκάλυπτα με θέρμη περισή, με υπερτονισμένη ευγένεια και ενδιαφέρον, που όχι μόνο φιλικότητα,αυθορμητισμό...

ή ίχνος συναισθήματος δεν εκφράζουν, αλλά ούτε χαραμάδα μεταμέλειας δεν ανοίγουν, έτσι για του κόσμου τα μάτια, υποτιμώντας και την νοημοσύνη σου!

Φοβάμαι εσένα φίλε μου, γιατί πίστεψα στην συγγνώμη σου,

μα διαφορά στις πράξεις σου δεν είδα...

Περισσότερο απ' όλα όμως φοβάμαι εμένα, μην γίνουν οι φόβοι μου αυτοί κανόνας, μην αδικήσω τους σεμνούς, τους συνεσταλμένους, όσους δειλά χαμογελούν, εκείνους που όσο κι αν το επιθυμούν διστάζουν να να σε πλησιάσουν, να εκφράσουν αυτό το ωραίο που μέσα τους γεννάται, που αγάπη και συμπαράσταση αληθινά γυρεύουν!

Πώς να χωρέσουν επιθυμίες, όνειρα, φιλική διάθεση...

σε τόσους φόβους και περιορισμούς!

Πώς θα ανθίσουν της ζωής χαμόγελα, δημιουργίες τέχνης και απανθίσματα συνεργασιών με επιφυλάξεις που πνεύμα και ψυχή στραγγίζουν!

Δηλώνω πως φοβάμαι, μα δεν σκοπεύω να ταμπουριθώ στων φόβων το λαγούμι.

Γεννήθηκα ελεύθερος να ζω, με ειλικρίνεια και αυθορμητισμό, μ' αρέσει να λούζομαι στο φως, να αφήνομαι στης ζωής το κάλεσμα, τους ανθρώπους όλους να αγαπώ, ακόμα και αυτούς, να επιτρέπω εις γνώση μου απ' το περίσσευμα να κλέβουν, αφού εκπαιδεύτηκαν να επενδύουν την ζωή τους στην μαεστρία ύπουλο ενεργειών,

γιατί είναι βέβαιο πως αυτάρκεις αποκλείεται γίνουν!

Βαγγέλης Γιάννος 🌹