Λόγω Τιμής,δύο χρόνια παρουσίας,στο λογοτεχνικό στερέωμα!

Λόγω Τιμής, δύο χρόνια παρουσίας, στο λογοτεχνικό στερέωμα

«Μελέτα το παρελθόν, ζήσε το παρόν, εμπιστεύσου το μέλλον.»

Άλμπερτ Αϊνστάιν, Φυσικός (1879-1955)

Ημαθία Ξηρολίβαδο, 25 Ιουλίου 2026, 22:30

Η καταρρακτώδης βροχή δεν έλεγε να σταματήσει, εδώ και δύο ώρες. Χοντρές στάλες βροχής, έπεφταν συνεχώς στα διπλά παράθυρα της απομονωμένης πέτρινης μονοκατοικίας, που βρίσκονταν σε υψόμετρο χιλίων διακοσίων μέτρων, στην πλαγιά του όρους Βέρμιο. Ο άντρας κοιτούσε έξω από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου, τις αλλεπάλληλες αστραπές και τους διαδοχικούς κεραυνούς, που φώτιζαν το αρχέγονο δάσος ολόγυρα του. Και να φανταστεί κανείς πως τώρα στα χωριά του κάμπου της Ημαθίας, ο υδράργυρος είχε σκαρφαλώσει στους τριάντα πέντε βαθμούς κελσίου.

Ασυναίσθητα κοίταξε το ημερολόγιο, με τις τρικολόρε γάτες, του φιλοζωικού σωματείου. Ήταν 25 Ιουλίου. Κάτι θυμήθηκε. Σαν σήμερα είχε δημιουργηθεί πριν από δύο χρόνια ο λογοτεχνικός ιστότοπος «Λόγω Τιμής». Αυτός τον είχε γνωρίσει και την δημιουργό του, την Εύα Αλιβιζάτου, στις 05 Ιουλίου 2025. Ήταν όταν της είχε στείλει ένα από τα διηγήματα του και είδε το δημιούργημα του να δημοσιεύεται και να διαβάζεται από διψήφιο αριθμό ατόμων.

Σιγά σιγά τα επόμενα διηγήματα του, άρχισαν να διαβάζονται από τριψήφιο αριθμό αναγνωστών.

Τί χαρά που ένιωθε όταν έβλεπε πως τα διηγήματα του αναγιγνώσκονταν.

Γιατί η μεγαλύτερη ευτυχία του συγγραφέα ή του ποιητή, είναι το να βλέπει τα γραπτά του, να διαβάζονται.

Τώρα ειδικά τα τελευταία διηγήματα του, είχαν τετραψήφιο αριθμό από αναγνώστες. Ποιος ξέρει μπορεί στο μέλλον να έφτανε και πενταψήφιο αριθμό αναγνωστών. Μπορούσε να ονειρεύεται, σωστά; Ένα επακόλουθο της μικρής αύξησης του αναγνωστικού του κοινού, ήταν πως αυξήθηκαν λίγο και οι πωλήσεις των βιβλίων του. Όχι πως έγραφε για τα χρήματα. Αν υπολόγιζε πως είχε χαρίσει τα εφτά βιβλία του, σε ογδόντα βιβλιοθήκες της Ελλάδας και σε τέσσερις βιβλιοθήκες της Κύπρου, η έννοια του κέρδους είχε εξαϋλωθεί.

Ήταν όμως υπέροχο συναίσθημα, να γνωρίζει πως τα βιβλία του βρίσκονταν σε δεκάδες βιβλιοθήκες.

Είχε να κάνει όμως και με την παιδική του ηλικία. Κατάγονταν από αγροτική οικογένεια αλλά διάβαζε πολύ γρήγορα.

Δυστυχώς όμως η οικονομική στενότητα, δεν του επέτρεπε να αγοράζει όλα τα βιβλία που ήθελε.

Ευτυχώς όμως η δανειστική βιβλιοθήκη της Βέροιας, των Γρεβενών και της Θεσσαλονίκης, με τα δεκάδες χιλιάδες βιβλία τους, μπορούσαν να του καλύψουν την δίψα του, για την λογοτεχνία.

Τώρα με τις δωρεές των βιβλίων του, έδινε κάτι πίσω στις δανειστικές βιβλιοθήκες και στο αναγνωστικό κοινό.

Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν θα είχαν υλοποιηθεί, αν δεν ήταν η αρχισυντάκτρια του, η Εύα Αλιβιζάτου, να προωθεί τα διηγήματα και τα ποιήματα των συντακτών του Λόγω Τιμής.

Πόση υπομονή αλλά και επιμονή πρέπει να είχε για να καταφέρνει να βρίσκει πάντα την χρυσή τομή, ανάμεσα σε ενενήντα δύο συγγραφείς και ποιητές.

Ενώ ταυτόχρονα ξεκινούσε επιτυχημένα και το δημοσιογραφικό επάγγελμα της και φρόντιζε επιμελώς και την οικογένεια της. Μια σύγχρονη δυναμική γυναίκα, παράδειγμα προς μίμηση.

Κοίταξε έξω από το παράθυρο του.

Η καταιγίδα είχε κοπάσει και μέσα από τα μαύρα σύννεφα είχε ξεπροβάλει το ολόγιομο φεγγάρι, με τις ασημένιες ακτίνες του, να λούζουν το καταπράσινο γρανιτένιο όρος Βέρμιο. Άνοιξε τα παράθυρα του πάνω ορόφου και άφησε τον δριμύ βουνίσιο αέρα να εισέλθει. Κάθισε στο μαονένιο γραφείο του και άνοιξε τον φορητό υπολογιστή του.

Ώρα για γράψιμο, αναλογίστηκε και άρχισε να πληκτρολογεί το διήγημα του, για τα γενέθλια του Λόγω Τιμής…

Γιώργος Παλαιστής 🌹