Κάτω απ' την δικιά σου τη σκιά...

Μέσα από τα μάτια σου είδα το φως της ανατολής έτσι που απλωνόταν η ημέρα σκορπούσε ολόγυρα τραγούδια καλημέρας φύσαγε το αεράκι δροσερό και τα πουλιά γλυκόλαλα παρέα πρωί ήρθαν, φτερούγισαν σε κάθε σου κλαδί ,κέντουσαν πιο πολύ τη μέρα...

χρυσές σταγόνες της βροχής χαθήκαν στα φύλλα ...

Κι οι αχτίδες του ήλιου έτρεξαν να ρουφήξουν κάθε σταγόνα.

Βγήκε ο ήλιος ποιο πολυ και σμήνος οι μέλισσες οι πεταλούδες μελωδικό ζουζούνιστικο το τραγούδι τους...

Έφτασε μεσημέρι καίει ο ήλιος λιοπύρι

και κλείστηκαν όλα τα άνθη σου να μην καούν....

Κι εγώ κάτω απ' την δικιά σου την σκιά αγκαλιά με κράτησε ο ύπνος κι όνειρο είδα γελαστό ...έγειρε ο ήλιος κι απόκαμε

η μέρα σκορπίζοντας χρώματα στα σύννεφα να τρέχουν σαν διαβάτες που άσκοπα τριγυρνούν χωρίς να βλέπουν τη χαρά της φύσης....

Νίκη Σιγάλα 🌹