Κάποια μέρα...

Βλέμμα καλοκαιρινό

και ξάστερο,

συνηθισμένη μέρα

διάθεση στα ύψη,

διαβολεμένο κέφι.

Καθυστερημένο λεωφορείο,

ουρές από χασμουρητά,

γκρίνιες και εντάσεις,

η ακατάληπτη χαρά άσβεστη.

Εργασία δύσκολη,απαιτητική,

μικρή αργοπορία,

υποτιμητική επίπληξη,

συννεφιάζει το βλέμμα.

Προχωρά η μέρα,

ατέλειωτες απαιτήσεις,

χαμόγελα επίπλαστα,

εξάντληση απερίγραπτη.

Το καλοκαίρι,χειμώνας,

βαραίνουν τα μέλη,

η μέρα στο τέλος της.

Τί πέτυχες;

Πρόσφερες όσα επιθυμούσες;

Φύλαξες την ψυχή σου από κακοτοπιές;

Είσαι τυχερός αν

καταφέρεις να δοκιμάσεις

κι αύριο.

Κατερίνα Καρασούλα 🪽