top of page

"Θα περάσει ο σεισμός"


Μες τη θολούρα του μυαλού

οι ερυνύες μου κοχλάζουν,

Κρύες, αφέγγαρες οι νυχτιές,

μαύρες σκιές, οι σιωπές

ουρλιάζουν...

χαρακιές τη καρδιά  μου,

τη ματώνουν

πληγές που αφόρητα πονούν.


Κι ουλές γεμάτη

την  θυμώνουν

Βασανιστική η νύχτα,

μες σ' ανυπόφορη αγρύπνια,

στης φαντασίας τα κιτάπια

αναζητώ

τα λόγια του τα τρυφερά

τα γλυκά του φιλιά.


Του έρωτά του τα χάδια,

μου κόβεται η ανάσα

θηλειά ο στεναγμός,

μου πνίγει τον λαιμό

σιέται το κορμί

στης πεθυμιάς τη

παραζάλη,

στενάζει κι

αναρρωτιέται

το πως, το γιατί,

φτάσαμε εκεί;

σφαίρες τα καρδιοχτύπια

έχουν γίνει....

ο κρότος δυνατός.



Η υπομονή μου κραίνει

ςςςς

θα περάσει ο σεισμός...



Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹

Comments


bottom of page