Η Μεγάλη Τετάρτη της Μαρία Ιωάννου Φίλη 🙏🪽🙏

Καλημέρα Κύπρος μου Ελλάδα μου Αμμόχωστος μου-Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου.

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Η Μεγάλη Τετάρτη δεν είναι μόνο μια μέρα περισυλλογής.

Είναι μια υπενθύμιση προδοσίας, σιωπής και ευθύνης.

Και για εμάς, δεν είναι μόνο θρησκευτικός συμβολισμός, είναι ζωντανή πραγματικότητα.

Γιατί η Κύπρος μας δεν αναστήθηκε ποτέ.

Από το 1974, μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ένα έγκλημα παραμένει ανοιχτό. Όχι γιατί δεν είναι ξεκάθαρο. Όχι γιατί δεν υπάρχουν αποδείξεις. Αλλά γιατί κάποιοι δεν θέλησαν ποτέ πραγματικά να το αντιμετωπίσουν.

Η διεθνής κοινότητα γνώριζε. Οι ισχυροί γνώριζαν. Οι σύμμαχοι γνώριζαν.

Και τι έκαναν;

Ψηφίσματα χωρίς αντίκρισμα. Δηλώσεις χωρίς συνέπειες. Καταδίκες χωρίς τιμωρία.

Και μέσα σε αυτή τη βολική υποκρισία, μια πόλη έγινε σύμβολο της εγκατάλειψης τα Βαρώσια,όπως αυτοί τα αναφέρουν ,η Αμμόχωστος της καρδιάς μας για όλους εμάς η γενέθλια γη μας.

Μια πόλη λεηλατημένη, βιασμένη από τον χρόνο και την ατιμωρησία. Μια πόλη που δεν πέθανε την άφησαν να σαπίσει. Και σήμερα; Σήμερα την άνοιξαν, την εξέθεσαν, την πούλησαν.

Έκαναν την τραγωδία του λαού μας τουριστικό προϊόν.

Και το πιο εξοργιστικό; Υπάρχουν άνθρωποι που πηγαίνουν.

Που περπατούν μέσα στα άδεια σπίτια, κοιτούν τα κλειστά παράθυρα και τραβούν φωτογραφίες.

Όχι από σεβασμό. Από περιέργεια. Από έναν αρρωστημένο τουρισμό πάνω στον πόνο.

Αλλά το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι αυτοί.

Το ερώτημα είναι

Πού είναι αυτοί που όφειλαν να σταματήσουν αυτό το έγκλημα;

Πού είναι η διεθνής νομιμότητα όταν μια ευρωπαϊκή χώρα παραμένει μοιρασμένη;

Πού είναι η δικαιοσύνη όταν η κατοχή συνεχίζεται μπροστά στα μάτια όλων;

Πού είναι οι ευθύνες εκείνων που προτίμησαν τη γεωπολιτική σκοπιμότητα αντί για το δίκαιο;

Η σιωπή τους δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι συνενοχή.

Και όσο αυτοί σωπαίνουν, η αδικία παγιώνεται, η μνήμη ξεθωριάζει και το έγκλημα κανονικοποιείται.

Όμως για εμάς δεν είναι παλιό θέμα.

Δεν είναι διεθνής εκκρεμότητα.

Είναι πληγή ανοιχτή.

Και αυτές τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, το μήνυμα γίνεται πιο σκληρό από ποτέ δεν υπάρχει Ανάσταση για εμάς χωρίς δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει λύτρωση χωρίς αλήθεια.

Και δεν υπάρχει ειρήνη όταν το έγκλημα μένει ατιμώρητο.

Η Κύπρος μας δεν ζητάει λύπηση.

Ζητάει δικαίωση.

Και αυτή η δικαίωση δεν είναι θέμα χρόνου.

Είναι θέμα βούλησης που κάποιοι επέλεξαν να μην έχουν.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΏ

Μαρία Ιωάννου-Φίλη

8-4-2026