Ευτυχία...

Στο παγκάκι της πλατείας μια κοπέλα.

Τρεις λέξεις χαρακτηρίζουν τη ζωή της,

κρυμμένες πίσω από την ήρεμη μορφή της:

ελπίδα, απογοήτευση, πόνος.

Πάντα αυτές οι τρεις μαζί.

Αχώριστες.

Έτσι τίποτα δε μένει ατόφιο.

Ούτε ο πόνος ούτε η ελπίδα

ούτε η απογοήτευση.

Η ελπίδα ρίχνει χρώματα

σε κάθε πόνο και τον ημερεύει.

Ρίχνει βάλσαμο σε κάθε απογοήτευση

και την αποδυναμώνει.

Μα δεν μένει αλώβητη ούτε εκείνη

καθώς θολώνει λίγο λίγο κάθε φορά.

Μα πάντα αρχίζει καινούρια σχέδια

και όνειρα ξανά και ξανά.

Και όλα ξεχνιούνται, σαν πόνοι γέννας

κι όλα αρχίζουν απ' την αρχή.

Κι όλο προσμένει να ξετρυπώσει,

σαν να έχασε το δρόμο της,

μια άγνωστη λέξη:

Ευτυχία.

Θα κοιτάξει απορημένα γύρω της

και ίσως αποφασίσει να μείνει,

να ρίξει γύρω τις λαμπερές της

ακτίνες και τότε

όλα θ' αλλάξουν.

Νίκη Μαντζαβίνου 🌹