ΕΡΩΤΑΣ ΚΟΜΗΤΗΣ

Στο ξέφωτο της παραλίας

ακόμη και όταν τίποτε δεν καρτερείς,

ανθρώπινες συμπεριφορές γλυκά

σε παρασύρουν,

ονειροβατείς στην αιώρα τής ζωής!

Στην αμμουδερή αγκαλιά,

καρδιές αγάπης δημιουργείς

και ο Θεός του Ανέμου

ξελογιάζει καθε ευκαιρία,

κάθε κρυφή επιθυμία,

που μάταια προσδοκείς ...

Απρόσκλητα, έρωτας σα κομήτης

μπορεί το γκρι να κάνει ροζ.

Κόκκους τής χρυσαφένιας άμμου,

να εμφυσήσει..

Δίνοντας σάρκα και οστά,

σε όνειρα, που έμοιαζαν απατηλά.

Τον χτυπο της καρδιάς σου, να αφουγκραστεί.

Δίχως να σε ρωτήσει, σε διεκδικεί.

ΕΡΩΤΑΣ ΚΟΜΗΤΗΣ

Ο έρωτας έχει μάθει να διεκδικεί.

Δεν τεμπελιαζει, επίμονος και παιχνιδιάρης,

ταξιδευτής και γητευτής,

σεισμικές δονήσεις γνωρίζει πώς να προκαλεί.

Μοιάζει με πυροτέχνημα,

που το σκοτάδι σα φιλήσει,

δε θέλει το σκοτάδι

ξανά το σούρουπο να αντικρίσει.

Ο έρωτας ακούει στην καρδιά σου,

ακούει πάντα στο όνομα σου !

Ακούει τους ψιθύρους και το κάλεσμα σου.

Είναι τυφλός, όχι κουφός,

συνυφασμένος με ηλιαχτίδα της ψυχής

και το φιλεύσπλαχνο Φως ζωής!

ΕΡΩΤΑΣ ΚΟΜΗΤΗΣ

Όταν εισβάλλει στην ζωή σου,

ενστερνιστεί και υποκλιθεί στα όνειρα σου...

Αν προκαλέσει άξαφνα,

ρίγος ψυχής,

μην αγνοήσεις.

Αποτελεί εσωτερική φωνή

της ίδιας τής Υπόστασης σου !

Αφέσου στο άγγιγμα του.

Ταξίδεψε με τη σχεδία

στο ακρωτήρι των αισθήσεων που οδηγεί.

Ο έρωτας δεν είναι απειλή,

Είναι η ασβέστη φλόγα για ζωή!

Παπαδόπουλου. Φ