"ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΣΥ"...

Γυναίκα εσύ

Που το φως σου υποκλίνεται στη σιωπή,

τα μαλλιά σου κεντούν τα όνειρα

κι η αγκάλη σου κρατιέται από τους χρόνους

Τα μάτια σου ανοικτά σαν καθρέφτες,

δυο φεγγάρια που εξομολογούν τις νύχτες

Με ανάσες να πλέκουν υποσχέσεις

Κατακόκκινα τα χείλη, να πετούν φλόγες

Και οι λέξεις

να γλιστρούν απαλά απ’ τις άκρες τους

να σκοντάφτουν στο στόμα σου

και να χύνονται μες στη ψυχή σου

Γυναίκα εσύ

Γυμνή, μα και ντυμένη έρωτα,

με την ομορφιά σου την ανεξίτηλη

Έκσταση κόκκινου κρασιού

που χύνεται στο ποτήρι του πόθου

Καρδιοχτύπι της καρδιάς,

στεναγμών γεφύρι

Θύελλας κορμί τρεμάμενο

στα σουρωμένα σεντόνια

απ΄ τα αλάτια των ιδρώτων

Γυναίκα εσύ

Αέναη παρουσία ανάμεσα

στα πεύκα του δάσους

Λάμπεις,

μαζί με τις φλόγες των τριαντάφυλλων

Εσύ, η ίδια η ύπαρξη του κόσμου

που φέρεις τη μήτρα—

αλήθειας μυστικής,

που κρατά τους αιώνες μέσα της

Γυναίκα εσύ!

Άννα Κλαρίτη 🌹