top of page

"Γυάλινος Πύργος"🌹

Ένα κομμάτι χαρτί εξομολογείται…

Η μοναξιά προκαλεί ασφυξία.

Οι πόροι μου καταδικασμένοι εδώ και χρόνια.

Ανορθόγραφη δερματοστιξία σε γερασμένη επιφάνεια.

Ένας αρουραίος φταίει.

Ροκάνισε μέχρι αφανισμού τους χάρτινους συντρόφους μου. Όταν ήρθε η σειρά μου, δείλιασε.

Είδε τον δήμιο μου και εξαφανίστηκε.

Αφού σημαδεύτηκα και αιχμαλωτίστηκα στον γυάλινο πύργο μου, αφέθηκα στης μοίρας τα παιχνίδια.

Και η μοίρα με ήθελε θαλασσόλυκο.

Είκοσι χρόνια ταξιδεύω μέσα στο ιδιόμορφο σκάφος μου, κόντρα σε κύματα και υδρόβια πλάσματα κάθε λογής. Συχνά θυμάμαι εκείνο το βράδυ. Εν τέλει, πώς να τον κατηγορήσω;

Ήταν όμοιός μου.

Λησμονημένος·

πλάι στα απορρίμματα.

Με κακοσχηματισμένα γράμματα ζητούσε ένα πράγμα.

Αγάπη.



Σάββας Ρουμελιώτης 🌹

Comments


bottom of page