Γλυκειά η ζωή; Άδικη η ζωή;

Είναι στιγμές ελκυστικές,

που θές να τις ρουφήξεις,

μα κάποτε γίνεται άδικη,

που θές να τα βροντήξεις.

Σαν φουρτουνιασμένη θάλασσα,

γαλάζια και πλανεύτρα,

στα πάνω της ,στά κάτω της,

μοιάζει σαν χαρτοπαίχτρα.

Κρατεί χαρές και λύπες ,

κι άδικα τις μοιράζει,

σε άλλους δίνει τις χαρές ,

και σ´άλλους το μαράζι.

Ζωή είναι σαν την θάλασσα,

σε έλκει,σε μαγεύει

πότε είναι ήρεμη ,

και πότε σε παιδεύει.

Σαν την θάλασσα η ζωή

που άμα φουρτουνιάζει,

τα κύματα πελώρια ,

κανείς δεν τα δαμάζει.

Στο πέλαγος βαθειά ,

με βία σαν σε ρίξει,

κράτα την ψυχραιμία σου,

το θάρρος,μην σου λείψει.

Μυαλό,καρδιά,κορμί,

κρατάς συντονισμένα,

παλεύεις με τα κύματα,

που είναι μανιασμένα

Μέσ´την φουρτούνα της ζωής,

πάντα παλεύεις μόνος,

σκέφτεσαι,συλλογίζεσαι,

αβάσταχτος ο πόνος.

Τα περιττά ,τ´ασήμαντα,

στην πάντα να τα βάζεις,

και πώς θα βγαίνεις νικητής,

αυτό να λογαριάζεις.

Σαν την θάλασσα η ζωή,

που άμα γαληνεύει,

γλυκά περνούν οι μέρες σου,

τα πάντα ημερεύει.

Και σαν αναλογίζεσαι,

με ήρεμη την σκέψη,

όσο κι αν θέλει πονηρά,

αυτή θα σε πλανέψει.

Κοιτάς κατάματα,

τι έχει σημασία,

και όχι τα ανώφελα ,

χωρίς καμμιά ουσία.

Τολμάς να πορευτείς,

δύσκολα μονοπάτια,

να δρασκελίζεις εμπόδια,

με ανοικτά τα μάτια.

Τολμάς να πορευτείς,

πάνω σε αξίες,

και αγαπάς το καθετί

χωρίς πλεονεξίες.

Αυτή είναι η ζωή,

μας δείχνει την πορεία,

και ο καθένας ξεχωριστά,

γράφουμε ιστορία.

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου 🌹