Αχ θάλασσα μου🩵

Σώπασε ο αχός των κυμάτων

κανείς δεν άκουσε το κλάμα του

Μπροστά στην προβλήτα

τα πλοία άραξαν βουβά

Ο ούριος άνεμος

γοργά ξεστράτισε

κατάπιε την κόκκινη σκόνη

θελει να κοιμηθεί

στην αγκαλιά

της ξεραμένης γης

γυρίζουν τα ρολόγια των

ναυτικών

Στη τρελή πορεία της

μαρμαρένιας θάλασσας

ακου τα καΐκια..!

τραγούδι λυπημένο ψιθυρίζουν

Οι χάντρες οι θαλασσιές

πλουμιστές αγέρωχες

Χτυπιούνται πάνω στα βράχια

Σου χαρίζω τα μαργαριτάρια

των λαμπερών στρειδιών

αφού εσένα έχω

Θαλασσινή μου μάγισσα

στον πελαγίσιο σου αφρό

κύμα να γίνω να χαθώ

Μισοφέγγαρο που κλαίει

Κλάμα βουβό

Ταλανίζεται το σώμα

της γαλανής

Κύμα απαλό

τα στήθια της φουσκώνει

Αχ θάλασσα μου ανταριασμένη

τον χτύπο της καρδιά σου

λαχταρώ

Εχουν τις νύχτας τον καημό

τα φεγγαρίσια μάτια σου

Λουζουν της κόρης τα μαλλιά

ασήμι και χρυσάφι

στο πελαγίσιο το νερό

Πώς χάθηκες στο πέλαγο

μες’τ’αφρισμένα κύματα

γοργόνα των καιρών;

Σε καρτερώ..!

στην χώρα των θεών

Εκεί

στου Ποσειδώνα το νησί

τους χάρτες της πορείας σου

να βρώ…

Μαρία Δασκαλάκη 💙