Αχ βάσανο η αγάπη...

Αχ...

βάσανο που είν ' η αγάπη....

δεν μπορείς να κλείσεις μάτι 

ξάγρυπνους νους σου  μένει 

σαν το φάρο στο σκοτάδι 

την αγάπη να προσμένει..

όλη μέρα , κάθε βράδυ.

Η ματιά χαμένη στο αγνάντι

μες στη ζέστη, μες τ ' αγιάζι

ν' αργοκυλάει ....το δάκρυ.

Αχ ,

Βάσανο που είν ' η αγάπη ,

Ποτέ δεν της χορταίνουμε ...

τα τόσα θέλγητρά της...

τον έρωτα , την αγκαλιά , 

τα τρυφερά τα χάδια της ,

τα ολόγλυκα φιλιά της  κι

όλα της ...

τα καπρίτσια της ,τα χούγια της,

τ ' αγκάθια της καρδιά της .

Αχ ,

βάσανο που είν ' η αγάπη ,

Ορέγεσαι  μες τη φωτιά 

να καίγεσαι ... να λοιώνεις ...

με μάτια θολωμένα ... 

γιατί τα δάκρυα του σεβντά 

είν ' κάρβουνα αναμμένα,

σαράκι τρώει την ψυχή,

πύρινη φλόγα , πυρετός..

κι ο θάνατός αργός .

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου