ΑΝΤΙ-ΕΛΕΓΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Μοιράσου αδέλφι το κρύο μαζί μου

Τις άγραφες λέξεις, τις μεταφράσεις του αίματος

Ακούμπα στον ώμο μου τους φόβους, τα κενώματα

Τύλιξε τα χέρια γύρω από τα δικά μου

Να κρατήσουν άφησέ τα γερά μες στη σάρκα τους,

όλες τις μπόρες, τις φυλλωσιές που πέφτουν,

τους χειμώνες και τα χιόνια

Τις άσβηστες πυρκαγιές, τα αποκαΐδια

Όλους τους κύκλους που διαλύονται

Ντύνε με πάντα με το πρόσωπο που χάνω

Μίκραινε ώστε να χωράς, νόμισμα εσύ ακριβό,

στην παλάμη μου

Μαζί μου να εγκολπώνεσαι απάγκιο στις ανάσες μου

Άσε εκεί στην άκρη του πεζοδρομίου,

την ανθρωπινή αγκαλιά μας

Σμιλεμένη να μοιάζει έγκλημα βαρύ του χρόνου,

σπίθισμα έναστρου ουρανού

Μοιράσου αδέλφι το κρύο μαζί μου

Κρυώνω!

Άννα Κλαρίτη 🔥