Αναδυόμενη...

Η αύρα της ύπαρξής

σου

αναδυόμενη,

λουσμένη με άγιο φως,

πηγή ζωής

στα βάθη της ψυχής,

στην αιωνιότητα.

Αν δεν ήσουν εσύ,

οι κόσμοι θα ’ταν

λιγοστοί,

δεν θα υπήρχε

στερέωμα.

Εσύ ανασταίνεις τη

ζωή,

με μια σου ανάσα

όλα γύρω κινούνται και

υπάρχουν.

Μέσα στο χαμόγελό

σου

χωρούν το χθες, το

σήμερα,

το αύριο, το πάντα.

Αγάπη μου μοναδική,

ιδανική να υφαίνεις

του έρωτα τις

μουσικές.

Εσύ που πάντα

καρτερούσα

χωρίς να σε γυρέψω,

ήρθες πεπρωμένο της

μοίρας

κι η μορφή σου ήλιος

φωτεινός.

Πώς να ορίσω τη ζωή

μου,

λαχτάρα μου ποθητή,

παρά να βλέπω την

εικόνα σου

και να την προσκυνώ;

Ιέρειά μου αναδυόμενη,

τα χέρια σου υψώνεις

μέσα απ’ τα αφρισμένα

κύματα,

στο φως λουσμένη.

Μαρία Δασκαλάκη 🌹