Ανάφη 💦

Γλυκά χάραζε η μέρα με ανταύγειες χωματιστές.

Στο πελάγου και στου ουρανού το γαλάζιο και θαλασσί.

Στα κατάρτια οι γλάροι της μέρα

το άγελμα χαρούμενοι φώναζαν.

Σταμάτησε η θάλασσα να πάλλεται τρυφερή μοναδική απλώνονταν

ως εκεί που η ματιά σκόνταφτε πότε σε βράχια πότε σε κάτι που αρμενίζει πότε σε κάτι που πετούσε,

και στην άκρη του Λιμενοβραχίονα το φάρο που ρυθμικά αχνοφαίνοταν

ο ήλιος άρχισε να προβάλει από τον βράχο της Παναγίας που αν και ψηλά αν και μακριά σαν δάκρυ ξεχώριζε που έσμιξε με το δικό μας και όλο ξεμάκραινε καθώς αφήναμε το λιμάνι της Ανάφης πίσω, και η μάτια μας μια στο βράχο μια στο χωριό που μας αγνάντευε και σας να κουνούσε λευκό μαντίλι.

Νίκη Σιγάλα 🌺