Ανάσες...

Μέσα στα μάτια σου μετράω τις πληγές ,

μα είναι πολλές το μέτρημα μου χάνω ,

ανάσες κλέβω από σένα, φλόγες καυτές ,

είναι η στιγμή που λέω ας πεθάνω.

Ξέρεις οι ανάσες σου ίσως να με σκοτώσουν ,

μα με κρατάς στα χείλη τ´ ακριβοθώρητα ,

κερνώντας με άλλοτε δροσιά που λαχταρώ

κι άλλοτε πάλι τον θάνατο αφόρητα.

Παράξενο παιχνίδι αλήθεια ο έρωτας,

χάνει αυτός που ανάσες ξένες κλέβει ,

σαν γονατίζει ο ουρανός για να τον δει

με ματωμένα φωτοστέφανα τον στέφει .

Σταύρος Συγούρας 🌹