Ήρθαν τα χελιδόνια...

Ένα ποίημα αφιερωμένο στους “εργάτες” όλου του κόσμου.

Καλή Πρωτομαγιά

Ήταν άραγε χελιδόνια;

Κανείς δε μπόρεσε να τα

ονοματίσει σωστά

Εργασία άναρχη ερήμην

σωμάτων

Χέρια αδιάλειπτα και

τελετουργικά,

σε κλουβιά, μαζεύουν,

κουβαλούν στοιβάζουν

Καρποί άλικοι

Καρποί στιλπνοί

Άλλοι κενοί

Ιδρώτες χύνονται

Σκέψεις σε λάθος ερμηνείες

Ήταν άραγε χελιδόνια;

Ακόμη και τα βράδια

Όνειρα άνευ καταφυγίου

Μέσα στον ύπνο κοιμισμένη συνείδηση

Και στα διαλείμματα,

μάτια πληγές

Εργασία δίχως παύση,

λόγια κραυγές

Γραμμές σωμάτων εν

παραλλήλω

Κεφάλια σκυμμένα

Μηχανές θορυβώδεις

Συμπιεσμένοι χρόνοι σε

άτοιχα εργοστάσια

Ήρθαν τα χελιδόνια;

Δεν έχει νόημα πιά

Ίσως δεν πέταξαν ποτέ

Εξαντλήθηκαν κι αυτά

Όρθια

Όπως και εσύ,

πάνω στη γραμμή

παραγωγής

Μετά ξαναφτερούγισαν…

Άννα Κλαρίτη 🪽