Έμπνευση...

Ο χρόνος κυλάει σαν το γάργαρο νερό

Όταν δίνω ζωή στο άψυχο χαρτί...

Όταν συνδυάζω λέξεις, κάνω προτάσεις φτιάχνω νόημα...

Τότε γίνομαι

Άψηλη ίσαμε τον ουρανό!

Τότε : Δεν υπάρχει χρόνος...

Δεν υπάρχει πόνος...

Δεν υπάρχει ρίγος...

Δεν υπάρχει ζήλος...

Υπάρχει μόνο το γάργαρο νερό μιας σκέψης

Τυλιγμένης με μπόλικα καντάρια νοσταλγίας!

Που με σφιχτά αγκαλιάζει και με συνεπαίρνει σαν το μικρό παιδί στα σπάργανα του τυλιγμένο που κλαίει ρυθμικά...

Αναζητώντας λαίμαργα... απεγνωσμένα...

Το στήθος της μάνας!!!!

Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹